Zwerghahn un Häuhnersupp

Leseprobe

ÖLLER WARDEN

Ja, ik kenn de Sechwüürt: All’s is wieder wech as früher. De Straat, de süß äberierdig wier, hett nu plötzlich einen Barg. De Treppen sünd steiler wurn. De Zeitung hett ‘ne lüttere Schrift. Ok de Minschen hemm sik dull verännert, sei sünd alltausamen väl öller worn as ik usw. Öwer Spaß bisit, woans marken wi nu oewer tatsächlich, dat wi öller warden?
Jedein is so olt, as hei sik föhlt! Orrer de Fruh is so olt, as se sik anföhlt! Denn Snack kennen wi alltohop, oewer, dat giwt doch woll säker Anteiken, de uns sülben, wenn ok man tach un toegerich up dat Öllerwarden henwiesen. Ik mein so Saken, de uns twors passieren, oewer de wi noch kein Bedüdung taumäten. Orrer ierst denn, wenn wi sei wedderhalt beläben, so dat sei uns upfallen.
Up unsen Flur liggt all johrelang een Löper up de Fliesen. Nu bün ik in de letzte Tiet dreimal oewer denn 5 mm dicken Rand stolpert. Ik fraach mi, bekam ik woll de Bein nich mier orrich hoch orrer is dat Taufall?
Een anner Bispill, ik hew mi versluckt un möt egalwech hausten. Mien Fruh seggt: “Du hest nich äten un nich drunken un versluckst di?”
“Ja, segg ik, ik hew mi woll an de eegen Spucke verslaken.” Dat is mi früher nich passiert!
Bi dat Uttrecken von de langen Büxen bün ik all poormal binah up de Schnut follen. Früher hew ik dorbi nie nich dat Glikgewicht verluren. Nu sett ik mi meist dorbi hen. Hett dat womöglich mit dat Öllerwarden to daun?
In de letztwe Tiet möt ik ümmer öfter – noch eins taurügg un kontrolliern, ob ik ok de Autodören wohrhaftig awschlaten hew. Een gaude Fründin hett mi raad’, bi de Verriegelung ümmer lut un dütlich “tau” to seggen. Oewer dat vergät ik ein up dat anner Mal.
Ok hew ik mi all öfter dat Ünnerhemd orrer dat T-Shirt verkihrtrüm antreckt. Räd ik doröwer mit de Kinner, lachen de un meinen, dat passiert sei ok. Ik denk mi oewer, in twintig Johren denken sei ok anners doroewer.
Denn Säureblocker intonähmen, een lütte Pill, de ik vör dat Frühstück schlucken sall, hew ik nich blot einmal vergäten.
Wenn ik mi dat so recht oewerlegg, fangt dat Öllerwarden woll an’n Kopp an. Dat hett je ok sien Richtigkeit, denn de meisten Sinnesorgane hemm wi nu mal an’n Kopp. Bet up dat Geföhl, wenn dat nich miehr henhaugt, denn föhlen wi dat oewer ok vääl wieder ünner orrer nich?
Dat de Brill noch up denn Nachtdisch liggt, mark ik noch, bevör ik mit dat Rarieren anfangen dau.
In de letzte Tiet meint mien Fruh, ik hür nich mier orrig. Dat lat ik einfach gelln, obwoll de kostenlose Gehürtest keine Awnormität faststellt hett. Blot de ganz hogen Frequenzen hür ik nich, oewer dat is in mien Öller normal, meint de Gehürklempner. Un dat is woll ok gesund, denn de hogen Frequenzen rägen meist dull up! Un Uprägung is Gift vör’t Öller!
Also, ik mein, so lang wie de lütten Verännerungen noch sülben marken, is dat Öllerwarden kein Problem. Ok denn nich, wenn de Fruh un de Frünn dat mitkriegen. Ierst wenn de Verännerungen von de Annern faststellt warden un wi sülben marken dorvon nix mier, denn warden wi olt. Oewer bet dorhen duert dat hoffentlich noch ‘ne Wiel.